20160831_131729

Ik ervaar het schilderen als een innerlijke reis.

Het schildersproces is voor mij te vergelijken met het doorlopen van een labyrint:
met veel omtrekkende bewegingen kom ik uiteindelijk tot een essentie:
ik word geraakt en begin te zien en te voelen waar dit schilderij over gaat.
Van daaruit wordt die essentie mijn leidraad bij het verder uitwerken van het beeld.
Tot slot word ik stil, zijn er geen impulsen meer en komt alles in het schilderij tot stilstand en op zijn plek.
Een schilderij is voor mij af
als ik mij er volledig mee verbonden voel.

De reis ontvouwt zich dus gaandeweg.

Ik bouw mijn schilderijen in lagen op, met acrylverf en gemengde technieken. Zo kan zich impulsief en intuïtief laag over laag een thema ontvouwen.

Op mijn doeken ontstaan vaak imaginaire landschappen, ‘tussenwerelden’ waarbij niet goed te zien is waar we precies zijn.
In deze tussenwerelden, die voor mij zowel in verbinding staan met de aardse realiteit als met een Hoger Weten, voel ik mij thuis.

Je moet eerst thuis komen om de deur voor een ander open te doen

En daarin nodig ik jou van harte uit!

Ellen Dekker